Dag Yoeri, om maar meteen met de deur in huis te vallen: heb je genoten van la dolce vita in Italië? 

Echt wel, ik heb enorm veel geluk gehad met het weer. Ik heb eigenlijk een volledige week kunnen fietsen onder een stralende herfstzon en met zo’n 20 graden. De Zonroute deed haar naam dus alle eer aan en ik keerde zelfs met een kleurtje terug richting België. Gelukkig werd er ook veel gefietst want met al dat lekkere eten, had ik anders waarschijnlijk ook wat extra kilo’s meegenomen op het vliegtuig 😉.

Verona en Bologna stonden al langer op mijn bucketlist, maar de streek ertussen – de Po-vlakte – was voor mij nog grotendeels onbekend. Beide steden hebben mijn verwachtingen ruimschoots ingelost, en ook het fietsen tussenin bleek verrassend aangenaam. De fietsinfrastructuur moet er zelfs niet onderdoen voor echte fietslanden als België of Nederland.

Dat klinkt als muziek in de oren. Kan je ons wat meer vertellen over de route?

De reis start in Verona, een stad die je meteen onderdompelt in Italiaanse sfeer. Denk aan charmante pleinen, gezellige terrassen en natuurlijk de beroemde Arena. Het hotel bevindt zicht trouwens op 5 minuten wandelen van het oude stadscentrum, wat mooi meegenomen is. Op dag twee staat een rondrit door de Valpolicella op het programma, het wijngebied dat ten noorden van Verona ligt. Hier fiets je tussen eindeloze rijen wijnstokken, elegante villa’s en oude boerenhoeves – de enige rit met wat hoogtemeters, maar de uitzichten maken dat meer dan goed. De volgende etappe naar Mantua is misschien wel de mooiste van de week. Het eerste deel voert opnieuw door wijngebied, daarna volg je de Mincio-rivier, een schilderachtig traject dat uitmondt in een van de fraaiste dorpen van Italië: Borghetto sul Mincio. Met zijn middeleeuwse brug, watermolens en uitzicht op het kasteel van Valeggio is dit een plek om even af te stappen en te genieten. De rit eindigt in Mantua, een elegante renaissancestad omringd door drie meren. Hier kun je heerlijk kuieren door de autoluwe binnenstad, tussen paleizen, pleinen en arcades die nog steeds de grandeur van vroeger uitstralen.

Klinkt als een heerlijke route met veel afwisseling! En hoe zit het met de overnachtingen? Waren de hotels even aangenaam als het traject zelf?

Absoluut. De hotels onderweg waren allemaal heel verzorgd en goed gelegen, meestal op wandelafstand van het historische centrum. Dat maakt het extra fijn om ’s avonds nog even de stad in te trekken voor een aperitief of een diner op een gezellig plein.
 

In Verona en Bologna logeer je in charmante stadshotels met dat typische Italiaanse karakter – modern comfort met een vleugje elegantie. In de tussenliggende plaatsen, zijn het vaak kleinschalige familiehotels waar je warm onthaald wordt en waar het ontbijt met zorg wordt klaargemaakt. In Ostiglia en San Felice sul Panaro kan je na het fietsen verfrissing opzoeken in het buitenzwembad van het hotel.
 

Wat ik ook sterk vond, is dat overal rekening gehouden wordt met fietsers: er is altijd een veilige stalling voor de fietsen, en vaak kun je er terecht voor een drankje of een kleine snack na de rit.